مقالات و مصاحبه ها
helicopter
شنبه 25 شهريور 1391 نگاهي به جهان مسلح پرواز اولين بالگرد توليد مشترك تركيه

نگاهي به جهان مسلح

پرواز اولين بالگرد توليد مشترك تركيه

طرح (پروژه) ساخت بالگردهاي تهاجمي T-129 تركيه با مشاركت ايتاليا به مرحله مهمي رسيده است. بالگرد T-129 تحت طرحي موسوم به «ATTACK» با استفاده از امكانات ملي در تركيه ساخته خواهد شد. در اين طرح عظيم سه ميليارد دلاري، علاوه بر شركت اروپايي آگوستاوستلند، شركت‌هاي صنايع دفاعي تركيه، از جمله شركت صنايع هواوفضاي تركيه (TAI)، آسلسان و راكتسان نيز نقش كليدي دارند. در اين برنامه بدنه، موتور و ملخ اين بالگرد ساخت ايتاليا بوده و سامانه‌هاي رايانه‌اي، مسيرياب و بيش از هزار قطعه موجود در بدنه آن در تركيه توليد مي‌شود. T-129 نمونه پيشرفته‌تر بالگرد A-129 است كه پيش از اين توسط آگوستا وستلند توليد شده بود.

برنامه «ATTACK» با هدف تدارك بالگردهاي راهكنشي- شناسايي تهاجمي مورد نياز فرماندهي نيروي زميني ارتش تركيه به صورت برنامه توليد مشترك طراحي شده و يكي از برنامه‌هاي اصلي صنايع دفاع تركيه به حساب مي‌آيد. كشورهاي پاكستان، اردن، امارات و مالزي علاقه‌مندي خود را براي خريد اين بالگرد اعلام كرده‌اند.

سامانه سلاح و اويونيك T-129 توسط صنايع داخلي تركيه و سامانه‌هاي موشكي ضدتانك (از جمله Hydra و Cirit) نيز به وسيله شركت راكتسان ساخته شده است.

همچنين مسئوليت ساخت سامانه‌هاي هدف‌يابي، ناوربري، ارتباطي و جنگال به عهده شركت آسلسان مي‌باشد.

گفتني است كه بالگرد T-129 توانايي پرتاب موشك‌هاي ضدهوايي استينگر را نيز پس از بهينه‌سازي در آينده خواهد داشت.

اين بالگرد از يك موتور قدرتمند ساخت مشترك آمريكا و انگلستان كه امكان انجام مأموريت در دماي زياد و ارتفاع بالا را دارد، برخوردار است.

 

شناور رادارگريز امارات متحده عربي

شركت كشتي‌سازي ايتاليايي Fincanteri ساخت اولين فروند از دو فروند شناور گشت‌زني رادارگريز كلاس Falaj-2 را براي نيروي دريايي امارات متحده عربي آغاز كرده است. عمليات ساخت اين شناور با نام Ganthoot در كارخانه كشتي‌سازي Muggiano شركت Fincanteri انجام مي‌شود.

امارات متحده عربي در سال 2010 قراردادي را براي ساخت دو فروند شناور گشت‌زني رادارگريز كلاس Falaj-2 با شركت كشتي‌سازي ايتاليايي Fincanteri منعقد كرد. اين قرارداد همچنين شامل ساخت دو شناور ديگر و انتقال فناوري به كشتي‌سازي‌هاي محلي نيز مي‌شود.

Falaj-2 با ويژگي رادارگريزي پيشرفته براي كاهش احتمال تشخيص، داراي 55 متر طول، 6/8 متر عرض، 20 گره دريايي سرعت و  28 تن خدمه است.

اين كشتي‌ها طوري طراحي شده‌اند كه قابليت انجام طيف وسيعي از مأموريت‌ها مانند گشت و نظارت دريايي، دفاع از خود در مقابل حملات هوايي و دريايي و حمله به اهداف دريايي و زميني را دارا هستند.

انتظار مي‌رود اولين فروند از كشتي Falaj-2 در اواخر سال‌جاري به نيروي دريايي امارات تحويل داده شود.

 

نصب سامانه ضدموشكي گاردين در هواپيماي KC-135

شركت نورثروپ گرومن اقدام به نصب و ارزيابي ميداني سامانه موشكي گاردين بر روي هواپيماي KC-135 كرده است. اين سامانه قادر به كشف، خنثي‌سازي و ايجاد حفاظت در برابر حملات موشكي حرارتي و مادون قرمز زمين به هوا عليه هواپيما مي‌باشد. سامانه گاردين در زير هواپيما نصب شده و به عنوان يك سامانه حفاظت موشكي ليزرپايه براي مقابله با موشك‌ها طراحي شده است. اين سامانه از يك ردياب چند بانده ليزري و حسگر‌هاي هشدار موشكي تشكيل شده كه مي‌تواند پس از كشف موشك، با ارسال امواج ليزر به سمت آن، سامانه هدايت موشك شليك شده را مختل و از برخورد آن با هواپيما جلوگيري به عمل آورد.

در صورت موفقت‌آميز بودن آزمايش‌هاي زميني و پروازي، آزمايش مرحله سوم براي ارزيابي عملياتي اين سامانه آغاز و تا اواسط ارديبهشت‌ماه سال آينده به پايان خواهد رسيد. مقّر نصب اين سامانه، در كمتر از 30 دقيقه به آساني قابل جابه‌جايي از يك هواپيما به هواپيماي ديگر است.

موشك‌هاي دوش‌پرتاب از قيمت پايين و سهولت در كاربري برخوردارند. بنابراين با توجه به حضور آمريكا در نقاط مختلف جهان و وجود تهديدهاي موشك‌هاي دوش‌پرتاب عليه هواپيماهاي آمريكايي، به نظر مي‌رسد در صورت موفقيت‌آميز بودن نتايج آزمايش‌هاي سامانه ضدموشكي گاردين، احتمالاً در فاز اول بر روي 400 فروند هواپيماي KC-135 آمريكا نصب شود.

 

آزمايش بمب ارتقا يافته Viper Strike آمريكا

عمليات آزمايش بمب ارتقا يافته GBU-44/E Viper Strike ساخت صنايع موشكي آمريكا، در مركز جنگ هوايي نيروي دريايي اين كشور واقع در كاليفرنيا انجام شد. طي آزمايش مذكور، بمب‌هاي Viper Strike به وسيله يك هواپيماي KC-130J نيروي تفنگداران آمريكا پرتاب شدند و چندين هدف را با موفقيت مورد اصابت قرار دادند. Viper Strike يك بمب لغزنده دورايستا (Stand off) است كه مي‌تواند با استفاده از سامانه ناوبري gps و يك جست‌وجوگر ليزري نيمه‌فعال، اهداف را از فاصله‌هاي دور و به صورت دقيق مورد اصابت قرار دهد.

اندازة كوچك، چابكي و دقت بالاي بمب Viper Strike خسارت جانبي بسيار كمي را ايجاد كرده و همچنين از كارايي مؤثري عليه اهداف ثابت و متحرك برخوردار است. از طرفي سامانه پرتابگر جديد هواپيماي KC-130J باعث مي‌شود تا اين هواپيما بتواند پس از پرتاب بمب مذكور، در مدت‌زمان كمتري بمب Viper Strike را مجدداً بارگذاري كند كه در نتيجه ميزان موفقيت درگيري با اهداف افزايش مي‌يابد. بمب مذكور همچنين ثابت كرد كه با بهره‌گيري از سامانه جديد نرم‌افزار حمله سريع، از توانمندي بالايي عليه اهداف داراي حساسيت زماني (Time Sensitive) برخوردار است.

 

بهره‌گيري از خمپاره‌اندازه‌هاي هدايت‌شونده ماهواره‌اي در افغانستان

نيروي زميني آمريكا به تازگي خمپاره‌هاي 120م‌م جديدي مجهز به GPS و با هدايت ماهواره‌اي را در افغانستان مورد استفاده قرار داده است. مطالعه و تحقيق براي توليد و توسعه اين نوع خمپاره‌ها در خلال چند سال گذشته ادامه داشته و سرانجام ارتش آمريكا موفق به توليد انبوه فيوزهاي مجهز به GPS جديد براي هدايت ماهواره‌اي در خمپاره‌هاي 120 م م شده است. اين خمپاره‌ها مي‌توانند با اختلاف 10 متر اهداف خود را مورد اصابت قرار دهند. در حال حاضر هر گردان پياده ارتش آمريكا بين چهار تا هشت قبضه خمپاره‌انداز 120 م م در سازمان خود دارد. چنانچه يكان‌هاي خمپاره‌انداز واحدهاي نيروي زميني آمريكا از خمپاره‌هاي مجهز به GPS استفاده كنند، اين امر مزيت قابل توجهي را براي فرماندهان ارتش آمريكا جهت پيشبرد جنگ در افغانستان فراهم خواهد ساخت، زيرا اين خمپاره‌ها همانند بمب‌هاي هوشمند عمل كرده و ضمن جلوگيري از تلفات غيرنظاميان، اهداف موردنظر را با دقت بسيار بالا مورد اصابت قرار مي‌دهند.

خمپاره‌هاي هدايت‌شونده به يك فيوز ويژه و چندين پرة جانبي مخصوص مجهز هستند كه از طريق اين فيوز مجهز به GPS، خمپاره به سمت هدف هدايت و تصحيحات مسير از طريق پره‌هاي جانبي، اعمال مي‌شود. با استفاده از اين فيوز و تجهيزات كوچك جانبي آن مي‌توان خمپاره‌هاي 120 م م معمولي را نيز به خمپاره‌هاي 120 م م هدايت‌شونده ماهواره‌اي تبديل كرد. براي استفاده از اين سامانه، ابتدا اطلاعات هدف توسط يك نرم‌افزار ويژه به فيوز RCGM مجهز به GPS اعمال و سپس اين فيوز بر روي خمپاره نصب مي‌شود. پس از نصب فيوز بر روي خمپاره، حتي مي‌توان اطلاعات بارگذاري شده را مجدداً تصحيح و يا اطلاعات جديد را به فيوز خمپاره اضافه كرد. با توليد انبوه اين سامانه هدايت ماهواره‌اي، انتظار مي‌رود هزينه به كار‌گيري اين نوع مهمات كاهش يابد.

از سوي ديگر، با توجه به دقت خمپاره‌هاي موصوف، ميزان مهمات مورد نياز يكان‌هاي رده خط مقدم نيز كاهش خواهد يافت.

 

بمب تهاجمي دقيق Blade Arrow رژيم صهيونيستي

شركت Uvision رژيم صهيونيستي نوع پيشرفته و جديد بمب تهاجمي دقيق Blade Arrow را در نمايشگاه هوايي سنگاپور به معرض نمايش گذاشته است.

بمب جديد Blade Arrow از برد بلند و توانمندي حمله دقيق، با قابليت انعطاف بسيار زياد جهت استفاده در ميدان‌هاي نبرد آينده برخوردار است.

Blade Arrow يك بمب تهاجمي دقيق با حداكثر توانمندي ماندگاري در حركت است  كه مي‌توان آن را هم از طريق محفظه پرتاب و هم توسط ريل پرتاب
(
Rail- Launcher) رها كرد.

اين بمب به سامانه جست‌وجوگر الكترواپتيكال مادون قرمز رنگي، با عملكرد زياد مجهز بوده و از توانمندي رهگيري خودكار برخوردار مي‌باشد.

Blade Arrow به‌گونه‌اي طراحي شده است كه عملگر (اپراتور) آن مي‌تواند هدف‌هاي متحرك زمين‌پايه و يا دريايي را با دقت بالا و در بردهاي طولاني جست‌وجو، كشف و مورد اصابت قرار دهد. يكان Blade Arrow شامل چند سامانه پرتابگر PAM
(
Precision Attack Munition) و يك پناهگاه واپايش (واپايش) زميني (GCS) است.

كارشناسان نظامي معتقدند كه بمب‌هاي Blade Arrow توانمندي‌هاي تهاجمي جديدي را براي انجام حملات دقيق بر عليه اهداف حساس، زمين‌هاي پرفراز و نشيب و مناطق شهري فراهم مي‌سازند.

 

پهپاد جديد اتحاديه اروپا

شركت‌هاي Thales و Aerovision اعلام كردند: نخستين پرواز آزمايشي پهپاد جديد Fulmar كه براي آژانس اروپايي فرانتكس (سازمان مسئول هماهنگي عمليات واپايش مرزي اعضاي اتحاديه اروپايي) توليد كرده بودند، با موفقيت انجام گرفت. اين پهپاد با استفاده از سامانه‌هاي تجسسي مي‌تواند تصاوير ويديوئي و ساير اطلاعات را به صورت برخط ارسال و مأموريت اصلي آن، واپايش مرزهاي دريايي اتحاديه اروپا مي‌باشد.

طول پهپاد جديد Fulmar 1/3 متر، وزن 19 كيلوگرم، سقف پرواز سه هزار متر، سرعت 150 كيلومتر در ساعت و مداومت پروازي آن هشت ساعت است كه امكان دستيابي به برد پروازي 300 كيلومتر را بدون سوخت‌گيري مجدد دارد.

Fulmar براي نشست و برخاست نيازي به باند نداشته و توسط كاتاپولت (منجنيق) پرتاب و به وسيله تور ضربه‌گير بازيافت مي‌شود. استفاده از هر دو اين تجهيزات در زمان كوتاه و در مكان‌هاي مختلف امكان‌پذير است. اين امر مونتاژ و كار با Fulmar را آسان و تفاوت بزرگي نسبت به ساير رقباي موجود در بازار ايجاد كرده است. همچنين فالمار توانايي يكپارچگي و هماهنگ‌سازي با ساير سامانه‌هاي تجسسي دريايي مانند رادارها را نيز دارد؛ توانمندي‌اي كه براي اين مدل از پهپادها بسيار كليدي قلمداد مي‌شود.

پرواز آزمايشي اين پهپاد در پايگاه هوايي آتيكو يونان، بر فراز سواحل غربي اين كشور انجام شده است. به نظر مي‌رسد پهپاد جديد اگرچه توسط شركت‌هاي اروپايي توليد شده، اما شانسي براي رقابت در بازاري كه توسط شركت‌هاي آمريكايي و رژيم صهيونيستي فعال در اين حوزه قبضه شده است، نداشته باشد. به هر حال رويكرد اتحاديه اروپا براي توليد سامانه‌هاي بدون سرنشين قابل تأمل است.

 

آزمايش اولين پهپاد گرجستان

اولين پهپاد ساخت گرجستان براي مأموريت‌هاي شناسايي و مراقبت، گشت مرزي و گارد ساحلي و نيز مأموريت‌هاي غيرنظامي در تاريخ 22/1/90 با موفقيت به پرواز درآمد.

ميخائيل ساكاشويلي، رئيس‌جمهور گرجستان از نزديك شاهد اولين پرواز آزمايشي سامانه مذكور در يك پايگاه نظامي در نزديكي تفليس بود.

وي گفت: سامانه ساخت گرجستان از پيشرفته‌ترين فناوري‌ها برخوردار است. مقامات وزارت دفاع گرجستان نيز اعلام كردند كه سامانه مذكور به يك محور تراز (Gimbal)، دوربين دو تايي (دوربين مادون قرمز و عكاسي) مجهز مي‌باشد و قادر است به مدت هشت ساعت در ارتفاع 100 تا 300 متري پرواز كند. اين سامانه همچنين مي‌تواند سرعت خود را بين 60 تا 160 كيلومتر افزايش دهد.

هم‌زمان با انجام آزمايش پروازي پهپاد گرجستان، Valery Yakhnovets وزير دفاع اوستياي جنوبي، گرجستان را تهديد كرد كه چنانچه سامانه اين كشور در فضاي اوستياي جنوبي كشف شود، منهدم خواهد شد. از طرفي گرجستان طي قراردادي در سال 2007 با شركت Elbit رژيم صهيونيستي، اقدام به خريد سامانه‌هاي ساخت اين رژيم كرده است. در اين راستا تفليس در سال 2008 اقدام به خريد حدود 40 فروند پرنده بدون سرنشين ساخت رژيم صهيونيستي از جمله Hermes 450 كرده است، اما به دنبال جنگ اين كشور با روسيه در ماه آگوست سال 2008 بر سر اوستياي جنوبي، گرجستان تصميم گرفت نسبت ساخت سامانه پهپاد در داخل كشور اقدام كند.

 

دستيابي به فناوري انتقال انرژي الكتريكي به صورت بي‌سيم در ارتش آمريكا

برابر اعلام نيروي زميني آمريكا، سربازان اين نيرو از توانمندي‌هاي بيشتري نسبت به گذشته برخوردار مي‌شوند. اين توانمندي‌ها شامل بهره‌گيري از دستگاه‌هاي قوي و جديدي است كه ميزان نياز به انرژي الكتريكي را تا حد زيادي كاهش مي‌دهد. در حال حاضر انرژي الكتريسيته تجهيزات الكترونيكي و الكتريكي نيروهاي پياده با استفاده از مجموعه‌اي از باتري‌ها كه بسياري از آنها قابل شارژند، تأمين مي‌شود. تمركز مركز علوم و فناوري نيروي زميني بر شناسايي راه‌هايي براي انتقال انرژي الكتريسيته به تجهيزات مورد لزوم سربازان، بدون افزودن وزن بار محموله‌هاي همراه آنها مي‌باشد.

به اين منظور نيروي زميني آمريكا درصدد انتقال نيروي الكتريسيته به صورت بي‌سيم با هزينه معادل پنج تا شش ميليون دلار براي توسعه اين طرح مي‌باشد.

انرژي الكتريكي بي‌سيمي نياز به حمل كابل‌هاي بزرگ و حجيم، به ويژه بين كلاه سرباز و پوشش روي سينه وي را مرتفع و امكان شارژ مجدد لباس سرباز را با ورود وي به محوطه‌هاي ويژه مانند خودروها يا مكان‌هاي خاص در پايگاه‌هاي خط مقدم امكان‌پذير مي‌سازد.

دانشمندان و مهندسان مركز مهندسي و توسعه پژوهشي سرباز آمريكا در ماساچوست با تمركز بر اين مفهوم و همكاري با مؤسسه فناوري نانو سرباز، تلاشي را براي طراحي سامانه‌هاي عملياتي با قابليت انتقال بي‌سيمي الكتريسيته بين كلاه و جليقه سرباز آغاز كرده است. توانمندي‌هاي كنوني امكان استفاده از باتريLithium 45  را در جليقه سرباز فراهم آورده كه منجر به انتقال توان پنج واتي با بازده (راندمان) 50 درصد مي‌شود. پروژه‌هاي جديد قصد دارند اين راندمان را افزايش دهند.

نيروي زميني آمريكا همچنين همكاري با مركز تحقيقات دفاعي پيشرفته آمريكا (DARAPA) را در اين زمينه آغاز كرده است. در يكي از اين تلاش‌ها شارژ هم‌زمان چندين دستگاه مدنظر قرار گرفته است. همچنين مركز مهندسي و توسعه پژوهشي خودرو و تانك نيروي زميني در ميشيگان و مركز مهندسي و توسعه پژوهشي الكترونيك ارتباطي در مريلند، در حال توسعه اين نوع فناوري براي افزايش بازده (راندمان) انتقال الكتريسيته در مسافت‌هاي طولاني‌تر (50 فوت) هستند كه در نتيجه آن سربازان بتوانند در خودروها و پايگاه عملياتي خط مقدم باتري متصل به لباس‌هاي خود را به صورت بي‌سيمي شارژ كنند.

 

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر

نسخه قابل چاپ
تعداد بازديد اين صفحه: 4380